تبلیغات
***تبریز طب***

درباره وبلاگ

    این جانب موسی ظروفی با داشتن مدرک رسمی طب سنتی از انجمن طب کل نگر ایران و موسسه حجامت ایران مفتخرم که یه هم نوعان خودم کمک و با راهنمایی خود به آنها سلامتی ببخشم و هدف من از این وبلاگ آشنایی هر چه بیشتر مردم با انواع طب ها و کاربرد های آن،مزاج شناسی،نسخه پیچی و درمان بسیاری از بیماری های ناعلاج خود با طب سنتی می باشد.
    مدیر وبلاگ : موسی ظروفی

نویسندگان

جستجو

آمار واطلاعات وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مشخصات سیستم

کدهای کاربر

كلیات گیاه شناسی

عدس یكی از حبوبات است كه از قدیم الایام در اكثر نقاط دنیا كشت می شده است . گیه شناسان اعتقاد دارند كه عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است . عدس از نظر مقدر پروتئین بسیار غی است و دربین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین درد .

عدس گیاهی است یكساله كه ارتفاع آن بیش از 30 سانتیمتر نیست . برگهای آن دارای 6 تا 14 برگچه می باشد كه در انتهای آن پیچك قرار درد . گلهای عدس رنگ سفید و دارای رگه هایی به رنگ بنفش است . میوه آن غلاف كوچكی است و معمولا در هر غلاف 1 تا 3 عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :

1)عدس رسمی كه دانه آن گرد و سنبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است .

2)عدس ریز یا عدس قرمز كه دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد .

تركیبات شیمیایی:

عدس منبع غنی پروتئین و ویتامین های گروه B می باشد .

مواد موجود در 100 گرم عدس بقرار زیر است :

انرژی                    340 كالری

پروتئین                  25 گرم

چربی                     1 گرم

مواد نشاسته ای       60 گرم

 كلسیم                  80 میلی گرم

فسفر                     380 میلی گرم

آهن                         7 میلی گرم

پتاسیم                   8 میلی گرم

ویتامین آ                 600 واحد بین المللی

ویتامین ب 1            0/4 میلی گرم

ویتامین ب2             0/2 میلی گرم

ویتامین ب 3             2 میلی گرم

آرسنیك                  1 میلی گرم

خواص داروئی:

عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشك است و مانند دیگر گیاهان پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یكدیگر می باشد . یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است . بعبارت دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضد اسهال می باشد .

عدس یك غذای كامل است و انرژی لازم را برای كارهای بدنی برای انسان تامین می كند .

عدس دارای خواص زیر است

1)عدس زیاد كننده ترشحات شیر است و مادران شیدره حتما باید از آن استفاده كنند .

2)عدس را در كنید و روی پوست ملتهب بگذارید التهاب را برطرف می كند .

3)برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آنرا غرغره كنید . 

4)برای تقویت معده و برطرف كردن گاز معده عدس پخته را با سركه میل كنید .

5)آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذاست.

6)پماد در عدس با سركه برای ترك دست و پا كه بعلت سرما عارض شده سودمند است .

7)عدس را می توان بعنوان مسهل هم مصرف كرد چون دارای لعاب زیادی است كه در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است .

8)عدس پخته را بعنوان مرهم برای زخم نیز می توان بكار برد .

مضرات :

عدس با تمام مزایایی كه درد نباید زیاد مصرف شود و در خوردن آن اسراف گردد زیرا اولا دیر هضم است و تولید نفخ می كند ثانیا قابض است و جریان خون را در رگها آهسته می كند . البته می توان برای جلوگیری از این عوارض عدس را با روغن كنجد و یا روغن بادام و با سركه خورد . ضمنا عدس بعلت داشتن میكروپروتئین برای افرادیكه ناراحتی كلیه مخصوصا تقویت كلیه دارند زیانبخش است .